OMID RASTAR★
این بار نه فولاد و نه خون — سفره.
راستار رفته تو دل صدای مایع، ریف‌های ۷/۸، سینت‌های فضایی و نورای نئون.
پراگرسیو سایکدلیک: جایی که زمان آب میشه و گیتار حرف میزنه.
◍ TAME IMPALA × PINK FLOYD × TOOL → EASTERN RIFF
مانفیستِ تریپ
«موسیقی نباید
تموم شه، باید
حل شه تو فضا.»
پراگرسیو سایکدلیک برای من یعنی گم شدنِ عمدی. آهنگ ۳ دقیقه‌ای ندارم.
یه قطعه از من با یه درونِ فضایی شروع میشه، میره تو یه ریف سنگینِ ایرانی-بلوزی، وسطش همه چی می‌پاشه، فقط یه سینتِ لرزون می‌مونه و دوباره از یه پرتالِ دیگه برمی‌گردیم.
رنگاش؟ دقیقا همونی که تو کاورای بزرگ دیدم: ماژنتای انفجاری، فیروزه‌ای اسیدی، بنفش کهکشانی، لایمِ نئون و نارنجی گدازه روی وویدِ مشکی. همه چی محو، مایع، Tie-Dye.
رزرو اجرا، همکاری، یا فقط یه گپِ سایکدلیک — پورتال بازه.